دیشب از استرس خوابم نبرد صبح ساعت ۸ پاشدم همینجوریه روسری سرکردم ویه مانتو که نمیدونم اازکجا جلوی دستم اومد پوشیدم. چشام ازقرمزی مثل دوکاسه خون شده بودن .تا مدرسه دویدم وقتی رسیدم همینجور که نفس نفس میزدم رفتم تو دفتر فکر کنم من اولین نفر بودم .رفتم پیش خانوم کوهپایی گفتم: خانوم یه گواهی تحصیلی برای سمانه میخوام . گفت نمیخوای نتیجه ات رو ببینی؟ هیچی نگفتم همینجوری نیگاش کردم گفت: حالت خوبه؟خوابیاااا ...گفتم اره  میخوام ... گشت گشت گشت همینجور که میگشت قلب منم ریش ریش می شد بالاخره گفت اهان پیدا کردم بیا کارنامه ی خوشگلت رو ببین ...از دستش گرفتم .راستش اونجوری که انتظارش رو داشتم نشده بود ولی زیادم بد نبود درواقع قابل تحمل بود.یه نفس عمیق کشیدم و خودمو رو روی صندلی انداختم.خیالم راحت شد از استرس خلاص شدم ..گفتم :خب خانوما پرونده ی منو بدین می خوام برم از دستم راحت شین (اون لحظه نیکو نژاد اونجاش عروسی بود به خدا) گفتن کجا به سلامتی؟؟!!! گفتم خب کرج دیگه ..مدیر با خنده اومد گفت: نمیشه اخه هنوز اوشولویی نمیشه برو بزرگ ترت رو بیار ببره پرونده تو . منم گفتم اه مزاح نفرمایید رئیس من ۱۸ سالمه میتونم دنیا رو فتح کنم و خلاصه اینکه پرونده رو انداختن زیر بقلم (البته پرونده ی اجیو ) و فرستادنم خونه !!!