تن من مدتهاست که پوسیده شده و روحم خودرا از ان جدا کرده و پی معشوق جدید خود رفته این چه رسمی است که حتی روح نیزبه ادمی خیانت میکند؟! با تن پوسیده وزواردررفته ام خیابانهای این گورستان متروک راطی میکنم ..باپاهایم برروی زمین میکوبم وفریادی دلخراش سرمیدهم وناگهان چشمانم میسوزد وصورتم داغ میشود چیزی ازچشمان کدرم فرو میریزد به گمانم باید "اشک" باشد فریادم گلویم راازار میدهد ترجیح میدهم انرا خفه کنم وبازهم سکوت میکنم ...همه جاتاریک است وصدای جغدشب سکوت انرا درهم میشکند...ستاره ای دراین گورستان نمیدرخشد!! به راستی که مرا محکوم به حبس ابد دراینجا کرده اند.مدتهاست که جسمم به دنبال معشوق قدیمی خودفرسنگ ها راه رفته اما هنوز انرا نیافته.آه که چه روح بیرحمی دارم!! یادم می ایدزمانی که روح به جسمم قول داد که هیچگاه ترکش نکند من انجا بودم وشاهددراغوش کشیدنشان بودم. به راستی که روح نیزبه ادمی خیانت میکند.دلم به حال جسمم میسوزد!!طفلکی دیگرنای راه رفتن ندارد وهرروز فرسوده ترازدیروز میشود.چه رسم غریبیست روزگار!! خسته میشوم وبه روی تکه سنگی مینشینم دیگرنمیخواهم به هیچ چیز بیندیشم ذهنم راتهی ازهرگونه کشمکش میکنم.جسمم ناله میکندو کمک میخواهد به او نگاه میکنم ..فرسوده ترازان است که بشود کمکی کرد لبخندی میزنمو میگویم :پیر قبرستان بگذارراحت شوی مرگ تورا خیلی دوست دارد!!!نگاهش رابه چشمانم میدوزد..چه نگاه مبهمی!!! اونیز لبخندمیزند وبه پشت سرم اشاره میکند.برمیگردم باورم نمیشود!! روح باسری به زیرافکنده وپشیمان درحال نزدیک شدن است سریع برمیگردم وبه جسم نحیفم زل میزنم.لبخندش کمرنگ شده به من چشمکی میزند وارام چشمان زیبایش را میبندد...نه نه باورم نمیشود .روح دیگربه بالای سرش رسیده .اونیز باورش نمیشود..جسمم را ارام دراغوش میگیدوهردو به بازی روزگار میگرییم ..به راستی که چه معمای پیچیده ای بودبازی عشق روح وجسمم!!!